سیستم خوناشامی من
قسمت: 62
- اندازه متن
- فونت متن
- چینش متن
- رنگ زمینه
- ذخیره تنظیمات
نِیت به مشاهدهی کوئین و سبک مبارزهاش ادامه داد و در عجب بود که چرا مثل زمانی که با خودش جنگیده بود مبارزه نمیکند. کوئین دائماً تک تک رقابت هایش را به سراغ حریف های سطح 1 رفته بود.
برای نِیت واضح بود که او از قصد سیستم را اینگونه تنظیم کرده، بعضی از بازیکن ها وقتی میخواستند چیز جدیدی را امتحان کنند چنین کاری انجام میدادند ولی بعد از تماشای کوئین، تنها چیزی که دید این بود که کوئین بارها و بارها یک حرکت را انجام میدهد.
وارد یک مبارزه میشد و فوراً با رگباری از خطوط سرخ یا مشت های خشمناکش، بدون ترسی از صدمه دیدن حملهور میشد. مشخص بود که با قدرت خالص شکستشان میدهد تا در سریعترین زمان ممکن مبارزه را به پایان برساند.
هرچند نادانسته ولی کوئین از قصد این کار را انجام میداد، زمان زیادی به شروع تمرینات پورتال نمانده بود، پس تنها کاری که از دست کوئین بر می آمد، افزایش دادن سطحش برای قویتر کردن سیستم بود.
در نهایت، 30 دقیقه گذشت و خود کوئین هم از انجام پشت سر هم یک حرکت خسته شده بود. تنها چیزی که باعث ادامه دادنش میشد دیدن افزایش کم کم امتیاز تجربهاش بود. همون موقع بود که کوئین متوجه شد یک تماشاگر دارد.
نِیت که روی سکوها نشسته بود دستی تکون داد.
اوه، اونه. موندم اینجا چیکار میکنه؟
این فکری بود که به ذهن کوئین رسید، حالا که نِیت در حال تماشایش بود، فرصت پرسیدن چیزی را بدست آورده بود. وارد سیستم بازی شد و یک درخواست دعوت به گروه برای نِیت فرستاد.
در ابتدا، نِیت فقط میخواست کوئین را در چند مبارزه تماشا کند، میخواست قبل از اینکه دوباره درخواست دوئل دهد، کمی بیشتر کوئین را بررسی کند. ولی وقتی درخواست دعوت به گروه را دید خیلی غافلگیر شد.
بازی فقط مبارزات یک به یک را پشتیبانی میکرد پس امکان دعوت به گروه فقط بین هم تیمی ها برای تمرین یا گفتگو در صورت دور بودن از همدیگر کاربرد داشت. در آخر، نِیت خیلی کنجکاو بود و میخواست بداند که کوئین چه میخواهد برای همین درخواست را پذیرفت.
می...
کتابهای تصادفی



